انگار هیچ حسی نداشتی !

حتی یک نگاه ساده ، رو به چشمام تو نداشتی.

من نگاهم به نگاهت ،خیره بود ولی ندیدی.

تو نگاهت رو به دیوار ، حرفامو نمی شنیدی.

دستاتو تا که گرفتم ، یه هو دستاتو کشیدی.

التماس تو نگامو، وقتی رفتی تو ندیدی.

دل من پشت سرت بود ،اشک چشمام زیر پاهات.

نمی بینی کی میسوزه، توی آیینه ی چشمات.

تو می رفتی و وجودم،از غم فردا می لرزید.

بگو آخه این جدایی ، به شکستنم می ارزید؟

که بری و من بمونم ، تک و تنها توی خونه.

که بشینم تو اتاقم ، که بهم بگن دیوونه.

بخدا که ظلم محضه ، حق من که این نبودش.

این ترانه ی شکستو ، کی بجز من می سرودش.

علی زادگان سرحانی